سلام به همه ی دوستای گلم

خوب امیدوارم که حالتون خوب باشه و تابستون خوبی داشته باشید . قبل از این که شروع کنم یکی دو مورد رو باید تذکر بدم .... اول که از همه ی دوستانی کگه بهم سر می زنن و اظهار لطف دارن ممنون ... دوم این که ازتون خواهش می کنم که در خبرنامه وبلاگم عضو بشید که موقع آپ کردنم اگه نتونستم خبر بدم ناراحت نشید .... این لطف رو در حق من بفرمایید لطفاً ... سوم این که بعضی از دوستان فقط اسمی از وبلاگاشون در پیوندام هستش و باید بگم تا ده روز وقت دارید که بیاید و یه ردی از خودتون بذارید وگرنه با عرض معذرت لینکاتون رو حذف می کنم .... اون دوستایی که میان رو نمی گم بعضیای دیگه رو می گم ...

خوب سفر منم تموم شد و روز دوشنبه ساعت 8 صبح به شهر خوب خودم شیراز برگشتم ... اونجا یعنی تهران از جهاتی خوب و از جهاتی بسیار مضخرف بود .... که گفتنش نه سودی داره نه چیز دیگه ای . پس من از گفتنش صرف نظر می کنم . حالا فقط من می تونم در وصف چیزای بدش این متن رو از هیچکس بگم که واقعاً گل گفتش .... تهرانیا بهتون برنخوره ....

اینجا تهرانه یعنی شهری که هر چی که توش میبینی باعث تحریک
تحریک روحت تا تو آشغالدونی میفهمی تو هم آدم نیستی یه آشغال بودی
اینجا همه گرگن میخوای باشی مثه بره بذار چشم و گوشتو من باز کنم یه ذره
اینجا تهران لعنتی شوخی نیستش خبری از گل و بستنی چوبی نیستش
اینجا جنگل بخور تا خورده نشی اینجا نصف عقده ایین نصف وحشی
اختلاف طبقاتی اینجا بیداد میکنه روح مردم و زخمی و بیمار میکنه

همه کنار همن فقیره و مایه دار خفن توی تاکسی همه میخوان کرایه ندن
حقیقت روشن خودتو به اون راه نزن روشنترش میکنم پس بمون جا نزن
خدا پاشو ......من چند سالی باهات حرف دارم
خدا پاشو..... پاشدی نشو ناراحت از کارم
کجا هاشو دیدی تازه اول کارم
خدا پاشو ... من یه آَشغالم باهات حرف دارم

دیدید و خوندید که چی هستش این تهران ... به نظر من تهران اصلاً واسه زندگی کردن جای خوبی نیستش و افتضاحه ؛ ولی واسه پول دراوردن و درآمد محشره ... همه ی شهرها خوب و بد دارن ... نمی گم فقط اونجا بده .... از این موضوع بگذریم ....

ساناز جوون یه خورده عجله کرد و دست منو رو کرد واستون که می خواستم برم پیش بروبچ تیم ملی ....

می خوام از همون روزی که می خواستم برم کمپ واستون بگم ....

خونه ی خالم که رسیدیم بعد از استراحت موضوع رفتن به کمپ رو با خالم در میان گذاشتم و گفت که حتماً می برمت ... و همون روز یعنی دوشنبه هفته ی پیش با دوستش بیتا جوون هماهنگ کرد و رفتنم قطعی شد .... خالم رفت سالن و گفت که موقع رفتن باهات تماس می گیرم ... و یکی از دوستام یعنی همبازی کودکیم بهامین تا وقتی که وقت رفتن به کمپ بشه تصمیم گرفتیم که منو بهامین و آیدا خواهرم بریم یه دوری بزنیم و برگردیم .... موقع برگشتن خالم زنگ زد و گفت سریع برید خونه که بیتا می خواد بیاد و ببردتون ... ما هم سریع در حالی که می دویدیم .... به سلامتی سر پیچ کوچه مانتوم گیر کرد به سیم خاردار ( آخه سیم خاردار اون موقع اونجا چیکارمی کرد ) و مانتوم به اندازه ی یک مربع بزرگ پاره شد و زار زار  من هم که دیگه شروع شد ... مانتوی نازنینم که قرار بود با اون برم کمپ حالا دیگه به یه تیکه پارچه ی به درد نخور تبدیل شده بود و سریع خودمو به خونه رسوندم و به خالم زنگ زدم و گفتم چون مانتوم پاره شده نمی تونم بیام و اون هم گفت که یه مانتوی دیگه بپوشم .... خلاصه پوشیدم و خودم و بیتا جوون و آیدا و بهامین رفتیم در ورزشگاه آزادی ... اونجا گفتن که 300 متر بریم جلوتر رفتیم و اونا هم گفتن 300 متر جلوتر برید و رسیدیم به آکادمی تیم های فوتبال یا همون کمپ تیم ملی .... اونجا خواستیم بریم داخل نذاشتن ... هر چی گفتیم ما صبح هماهنگ کردیم و تماس گرفتیم و اجازه دادن نذاشتن که بریم داخل ... لعنت به اون دل سیاهتون که نمی ذارید ما دخترها بریم داخل .... دیگه یه نیم ساعتی با اینا سروکله زدیم و آخر هم ناامید برگشتیم ... و آخرش هم پرسیدیم که راه دیگه ای وجود داره واسه دیدنشون ؟ نگهبان گفت که امشب ساعت 8 شب برید هتل شاید بتونید ببینیدشون و ما هم که برگشتیم خونه به دلیل این که می خواستیم بریم بیرون دیگه نشد بریم دیگه فرداش بیتا جوون رفت که واسمون نامه از حراست بگیره که بهش نداده بودن ... آخه خودش مربی شنا هست و اونجاها رفت وآمد داره .... و قرار شد که روز شنبه بعد از ظهر بریم هتل المپیک . روز شنبه هم ساعت تقریباً یه ربع به 3 رفتیم ... وقتی رسیدیم هتل گفتن که نمی زاریم . ما حتی به برادرها اجازه ی ورود نمی دیم دیگه چه برسه به شما خواهرها ... گفتم : خوب حالا ما باید چکار کنیم ؟ گفت : برید کمپ . رفتیم کمپ اونجا هم پسرا نشسته بودن که وقتی تمرین شروع شد برن و وقتی هم که از نگهبان اونجا خواستیم که بذاره بریم داخل گفت : والله واسه ما مسئولیت داره و نمی تونیم بانوان رو راه بدیم ... اونجا هم یه مشت خواهش ولی سودی نداشت ... دوباره رفتیم در هتل که یه بار دیگه شانسم رو امتحان کنم ولی نشد که نشد ... دوباره برگشتیم در ورزشگاه .. چون از تیم ملی نا امید شدم در مورد تمرین استقلال پرسیدم و گفتن که خبر نداریم ... منم دیگه این قدر کفری شده بودم که می خواستم بخوابونم تو گوش نگهبانه ... خیلی از چیزا رو سانسور کردم ... از این که از ورودی غربی ورزشگاه رفتیم ورودی شرقی که شاید فرجی بشه ولی نشد و صحبت هایی که با نگهبان داشتم ... حالا چون تو خماریش نمونید بهتون می گم ...

دیگه امیدم رو از دست داده بودم واسه دیدنشون و دوباره از نگهبان چاره خواستم و اون گفت که یا باید از این کار منصرف بشی یا این که ساعت 8 شب بیای اینجا چون اینا خودشون پای پیاده میرن و سوار ماشیناشون می شن و میرن می تونید ببینیدشون ولی این کار هم غیر ممکنه چون همون موقع 100 نفر بهشون زنگ می زنن و دارن جواب تلفن رو می دن و دیگه وقت ندارن که با شما صحبت کنن و گفت که امشب نمی شه چون اینا یه مهمونی دارن تو هتل و امشب لغو می شه ولی فردا شب هستن ... یعنی شب یکشنبه ... همون شب هم اون ساعت به سلامتی من داخل اتوبوس بودم واسه برگشتن .... و اینم اضافه کنم که نگهبان می گفت این فوتبالیست ها اون چیزی نیستن که تو تلویزیون نشون میدن زمین تا آسمون با هم فرق دارن ... منم که خیلی ناراحت بودم از شدت ناراحتی و عصبی کسی نمی تونست باهام حرف بزنه .. و وقتی هم که خواستیم تاکسی بگیریم موقع رد شدن از خیابان نزدیک بود یه ماشین بهمون بزنه که خدا رو شکر این طور نشد .... آخه خیلی جاده ی بدی هستش .... این بود ناکامی من از این سفر و یکی از دلایل تنفر من از تهران ...

دیگه خیلی حرف زدم ...

فقط می خوام بازم بگم که نفرین بر .......... چون همینا بودن که نذاشتن ماها و امثال ما بریم ورزشگاه .دیگه نمی دونم چی بگم .

در مورد استقلال هم که می دونید چه خبر هستش ...

محسن بیاتی نیا استقلالی شد ... پیروز و مهدی هم به لطف حاجی موندنی شدن تا بقیه خدا کریمه .. فقط یه چیز بگم که برنامه ی بازی های استقلال در نیم فصل اول رو در عکس زیر مشاهده می فرمایید .... دیگه همین .....

به امید قهرمانی تیم ملی کشورمون ....

خیلی حرفیدم ....

تا آپ بعدی

فعلاً

یا علی